Magic Road, ตอน 1

posted on 08 Dec 2009 16:52 by zales in Magic-Road

 

Magic Road

ตอนที่ 1

 

             “เลิกทำเหมือนฉันเป็นเด็กๆได้แล้วน่าแม่ ชั้นบอกไม่หนีก็ไม่หนีสิน่า”

 

             ฉันอดโพล่งออกมาไม่ได้เมื่อแม่รบเร้าให้รีบเข้ามาในชานชาลาเพื่อลงทะเบียนให้ทันทั้งๆที่ตอนนี้เพิ่งจะเป็นเวลาสายๆแถมกว่าจะปิดลงทะเบียนก็ตอน 6 โมงเย็นพอดี แต่เมื่อหลุดเข้ามาในชานชาลาฉันก็ต้องเปลี่ยนความคิดเพราะขนาดที่ว่าชานชาลาที่นี่ใหญ่มากๆแล้วปริมาณของคนภายในนี้ก็กินสถานที่ไปมากกว่าครึ่งเลยน่ะสิ

 

             ส่วนสิ่งที่ทำให้ฉันตกลงตะลึงอีกอย่างก็คือรถไฟลำมโหฬารที่ขนาดใหญ่เสียยิ่งกว่าชานชาลาที่มันจอดเทียบอยู่ และนั่นล่ะคือสาเหตุที่การลงทะเบียนต้องมาทำที่ชานชาลานี้เพราะโรงเรียนที่ฉันต้องเข้าเรียนก็คือเจ้ารถไฟยักษ์นี่ล่ะ

 

             “ผู้มาลงทะเบียนเข้าเรียนทุกท่านโปรดทราบ เพื่อความสะดวกเรียบร้อยขอให้เข้าลงทะเบียนตามจุดลงทะเบียนที่ระบุไว้ในเอกสารของท่าน หากมีข้อสงสัยหรือปัญหาประการใดสามารถสอบถามได้ที่จุดประสาสัมพันธ์ที่อยู่ทั้งสองฟากของชานชาละนะคะ   ขอย้ำอีกครั้ง...”

 

             เมื่อได้ยินเสียงประกาศฉันก็ไล่มองหมายเลขบนจุดต่างๆที่คนไปยืนต่อแถวกัน  1 2 3... เฮ้อ เบอร์ 99 นี่สงสัยต้องเดินขาลากไปถึงสุดอีกฟากเลยมั้งเนี่ย ฉันเช็คข้าวของที่พกมาให้เรียบร้อยอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าเตรียมทุกอย่างมาพร้อมแล้ว เพราะหลังจากลงทะเบียนเสร็จสิ้นนักเรียนทุกคนก็จะต้องอาศัยอยู่ในรถไฟนี้ไปตลอดปีการศึกษา

 

             “อย่ามัวยืดยาด พวกของใช้น่ะแม่ใส่กระเป๋าไว้ให้เอ็งเรียบร้อยหมดแล้ว”

 

             “เดี๋ยวสิแม่ ชั้นเดินเองได้น่าไม่ต้องลากกันงี้ก็ได้”

 

             ฉันร้องลั่น ก็หน้าฉันมันไม่ได้หนาพอจะทนสายตาคนรอบๆได้นี่น้าแต่สภาพอย่างงี้ก็คงได้แต่หวังไม่ให้มีคนคิดว่าฉันเป็นลูกแหง่ก็แล้วกัน ฉันรีบสับเท้าเดินให้ทันก่อนจะดึงแขนออกมามือของแม่ที่ลากฉันอยู่ให้พ้นจากสภาพที่ดูน่าอายนี่พร้อมกับทำไม่สนใจสายตาคนรอบข้าง

 

             ก็คิดงั้นล่ะนะ แต่สายตาทิ่มแทงหลายต่อหลายคู่มันชวนให้อยากแทรกแผ่นดินหนีซะจริงๆ...

 

 

 

             “คุณมาธิอัส เวเลสสินะคะ ขอเอกสารลงทะเบียนด้วยค่ะ”

 

             พนักงานธุรการสาวส่งยิ้มทักทายอย่างมืออาชีพพร้อมกับรับเอกสารไปตรวจสอบอย่างรวดเร็วก่อนที่จะบอกจุกที่ต้องกรอกข้อมูลเพิ่มเติมให้ทราบ ฉันลงมือกรอกข้อมูลอย่างสบายๆเพราะตรงจุดที่ฉันลงทะเบียนนี่แทบจะไม่มีนักเรียนมาต่อแถวเลยดูเหมือนพี่สาวธุรการจะสังเกตเห็นว่าฉันสงสัยก็เลยบอกให้รู้ว่าตรงนี้สำหรับลงทะเบียนของบรรดานักเรียนทุนเท่านั้น แถมนักเรียนทุนก็มีอยู่แค่ 10คนเลยดูโล่งเป็นธรรมดา

 

             “อ๊ะ ตรงนี้นี่เอง เร็วเข้าซิสก้า”